سلام دختر گلم

الان که دارم برات نامه مینویسم ، تو داری تلویزیون نگاه میکنی و گیج خوابی. مامان هم که داره خیاطی میکنه. از وقت خوابت گذشته اما چون فردا جمعس مشکلی نیست که دیرتر بخوابی.فردا احتمالا میریم شرکتمون و از نمایشگاه کتابی که گذاشتن و نمایشگاه نقاشی که نقاشی های تو را هم به دیوار زده اند ، دیدن میکنیم، ناهار هم میخواهیم برویم بیرون، فکر میکنم خوش بگذره آخه امروز یک کم حال ندار بودی و مامانت نگران بود که مریضی جدی نداشته باشی ولی خدا رو شکر فعلا که حالت خوبه.

بگذریم، چند روز پیش اتفاقی رسیدم به یک وبلاگ که باعث شد عین متنی که گذاشته بود را اینجا بگذارم و حتی تیتر را هم از همانجا گرفته ام، وبلاگ "آقای مجید هامونی حقیقت ، سرپرست اداره خدمات فنی و تخصصی پارک علم و فناوری گیلان" که به فکر فرو رفتم و برای خودم تاسف خوردم:

"رشتیها جزء اولین ایرانیها بودن که به دختراشون اجازه رفتن به مدرسه و تحصیل دادن.
اولین داروخانه شبانه روزی ایران (داروخانه کارون) و اولین خانه سالمندان و معلولین ایران توسط دکتر آرسن در رشت احداث شد.
اولین بانک ایران (بانک سپه) در رشت تاسیس شد.
رشت اولین شهر برای صادرات و واردات با اروپا بود. اولین کتابخانه ی ملی ایران، کتابخانه ملی رشت بود.

معروفترین پروفسورها و مغزهای ایرانی در دنیا (پروفسور رضا, پروفسور سمیعی, مرحوم پروفسور اکبرزاده , مرحوم دکتر بهزاد پدر زیست شناسی ایران, دکتر محمدرضا عطرچیان عضو
AFFILATE مهندسین سیویل آمریکا (ASCE) عضو سازمان بین المللی کارشناسان ORDINEX که مرکز آن در کشور سوئیس میباشد) و... رشتی هستند.

این ها لاف نیست! بلکه عظمت یک شهر با پیشینه ی تاریخی, علمی و فرهنگیِ غنیست..

یه روز یه رشتیه در مخالفت با نفوذ بیگانگان در کشورمون قیام مسلحانه می کنه ولی هرگز حاضرنمیشه با سرباز ایرانی بجنگه اون رشتی وطن دوست و با غیرت رو با نام میرزا کوچک خان جنگلی میشناسیم

یه روز یه رشتیه با گویش کاملا رشتی که زمانی رییس دانشگاه ملی ایران ( بهشتی ) بود ، پایه گذار دانشگاه صنعتی شریف میشه ولی عشقی عجیب به تربیت فرزندان ایران دلیل همیشگی اون برای حضورش در دبیرستان البرز بود اون رشتیه نخستین دکترای ریاضی ایران یعنی دکتر محمدعلی مجتهدی بوده."

 احتمالا وقتی هم تو بزرگ بشی هنوز انواع و اقسام جوکها برای اقوام مختلف ایرانی ساخته میشه و استفاده هم میشه از جمله "رشتیها" واقعش اینه که من هم از این جوکها خنده ام میگیره و حتی خودم هم توی موبایلم از این جوکها دارم ولی اصلن خوشحال نیستم که اینقدر به همدیگه متلک میگیم و نمیدونم چه کاری میشه کرد که این وضعیت کمتر بشه اما واقعا این مطلب رو که خوندم بیشتر متاسف و شرمنده شدم.

امیدوارم روزگاری که تو بزرگ میشی، بیشتر به هم احترام بگذاریم و قدر همدیگر را بدانیم.

بابا