سلام بابایی

دیروز با مامانت یک تجربه جالب داشتیم: تجربه خرید قلیان. آخر با خودمان فکر کردیم که برای جابان بهتر است که یکی داشته باشیم چون این روزها رسم است که در باغها و ویلاها برای میهمان قلیان هم میگذارند و خصوصا آقایان خیلی علاقه دارند.

خلاصه که رفته بودیم برای خرید میز و صندلی پلاستیکی حوالی خیابان مولوی . توی خیابان مصطفی خمینی یک جای پارک پیدا کردیم و سریع ماشین را گذاشتیم و باقی مسیر را پیاده رفتیم. ما دنبال پلاستیک فروشی بودیم ولی با دیدن مغازه های متعدد و بزرگ قلیان فروشی در آنجا به این فکر افتادیم که از همان جا که مرکزش است، قلیان هم بخریم.

برایمان جالب بود که خرید قلیان چه دنگ و فنگی دارد! اول اینکه این وسیله (دستگاه) به ظاهر ساده از قطعات مختلفی تشکیل شده که اگر کسی بخواهد پول برایش خرج کند میتواند تا حدود 200 هزار تومان هم خرج کند و از مخزن آب و بدنه و شلنگ و ... همه را انتخاب کند و به قول معروف "ست" کند ولی اگر کسی بخواهد با حداقل هزینه ، یک قلیان بخرد هم میتواند با حدود 13هزار تومان یک قلیان کامل بخرد که همه چیز هم دارد.

یکی از چیزهایی که خریدیم و برایم جالب بود، "نخ آب بندی" بود که یک نخ نسبتا کلفت بود که دور انتهای بدنه چوبی میپیچند که وقتی آنرا داخل مخزن آب میگذارند، آب بندی شود و هوا به داخل مخزن نیاید.! حتی برای روی تنباکو هم یک فویل آلومینیم سوراخدار با بسته بندی شیک تهیه کرده اند که روی تنباکو بگذاری و زغال مستقیم با تنباکو تماس نداشته باشد! انواع انبر (برای برداشتن زغال) یا آتش گردان (برای گیراندن زغال) و ماهی تابه (برای گیراندن زغال روی گاز آشپزخانه) هم وجود دارد که ما خریدیم تا کم نیاورده باشیم!!

در راه برگشتن مامانت میگفت که هیچ وقت فکر نمیکرده که قلیان فروشی هم شغل پردرامدی باشد و اینهمه مغازه به آن مشغول باشند.

این هم تجربه جالبی بود.

بابا