سلام دختر گلم

چند روز قبل که در مورد انتخابات افاضه کرده بودم و ناراحت بودم که  چرا این آقایان کاندیداها (حتی آقای روحانی که میخواهم به او رای بدهم) اینقدر وعده های عجیب و غریب میدهند که همه مشکلات را طرف مدت کوتاهی حل میکنند و آنرا گذاشته بودم به حساب اینکه فکر میکنند ما نمی فهمیم که این کارها نشدنی است ، بعدا به این فکر افتادم که : نه موضوع این نیست که مردم نفهمند ، مردم میفهمند اما چاره ای جز قبول کردن این امیدهای واهی ندارند چون بدون امید نمیشود زندگی کرد و زنده ماند.

و ملاک انتخابشان همین شده که از بین این امیدهای واهی ، کدامها کمتر پوچ و رویایی هستند و به سراغ آن فرد میروند و در عین اینکه میدانند این حرفها و وعده ها که میدهد، رویایی است اما به دنبال کورسویی هستند که هرچند نا مطمئن و ضعیف ، به آن دل ببندند و قبولش کنند تا بتوانند زندگی کنند در حالیکه میدانند شاید درست نباشد.

خدا کند که امید ما مردم اینبار درست از آب در بیاید.

بابا