سلام بابایی

دو تا از دوستان نادیده ای که معمولا به این "نامه دانی پدر و دختری" سر میزنند و لطف میکنند و نظر میدهند، در مورد مسخره کردن شبکه های اونور آبی مطالبی نوشته بودند که فکر کردم باید توضیح بیشتری بدهم که چرا با مسخره کردن آن شبکه ها مخالفم و آنرا کار غلطی میدانم:

راستش من فکر میکنم وقتی کاری غلط است یعنی غلط است و این فرقی نمیکند که روی چه کسی و چرا انجام میشود، وقتی مسخره کردن بد است ، خب بد است و اینکه فردی که الان مسخره اش میکنیم ، خودش قبلا ما را مسخره کرده است باعث نمیشود که کار ما درست یا به تعبیر من " اخلاقی" شود. تیتر این نامه را هم به همین خاطر "اخلاق خوب مسخره کردن" گذاشته ام که نشان بدهم نمیشود کاری مثل مسخره کردن را بصورت اخلاقی انجام داد.

نکته دیگر اینکه تقابل شبکه ملی ایران اسلامی که ادعای اخلاق مداری دارد با شبکه هایی که یا خصوصی هستند و یا ادعای اخلاق مداری و ترویج ارزشهای والای انسانی و ... را ندارند نمیتواند به این صورت باشد. اگر ما ادعای اخلاقی بودن داریم، کمترین هزینه اش این است که اجازه نداریم با همان روشهای غیر اخلاقی که دیگران دارند، با ایشان مقابله به مثل کنیم.

 مساله ای که من نگرانشم این است که برخوردهایی از این دست ، آسیب بیشتری به اخلاق داخل کشور خودمان میزند. وقتی مردم دیدند که ما دیگران را مسخره میکنیم خب بصورت طبیعی به دیگران هم این حق را میدهند که ما را مسخره کنند و این طبیعی جلوه میکند و همین "طبیعی جلوه کردن" اینکه ما هرکاری که آنها میکنند را انجام دهیم، بزرگترین ضربه به اخلاق اجتماعی خودمان است. فکرش را بکنید که در مراودات فردی هم به خودمان اجازه بدهیم که با همه "مقابله به مثل" کنیم و کاری هم به اینکه کار ما اخلاقی است یا نه، نداشته باشیم. آیا زندگی در چنین جامعه ای کار آسان و دلپذیری خواهد بود؟

به این دلایل من فکر میکنم نباید چنین برنامه هایی از شبکه سراسری پخش شود. چون ضررش به مراتب بیشتر از خنده ای است که ممکن است به صورت شنوندگان بنشیند. این خنده در واقع، پوزخندی است به نبود ارزشهای اخلاقی در جامعه خودمان والا در کلام و سیره بزرگان اخلاقی و دینی ما ، چنین نمونه هایی حتی با دشمنانشان وجود ندارد.

امیدوارم تو که بزرگ شدی ، با نظر من موافق باشی و اگر کاری از دستت بر می آمد در اصلاح این موارد بکوشی و لااقل خودت باعث و بانی اینجور کارها نشوی.

بابا