سلام دختر گلم، نمیدانم وقتی  بزرگ  میشوی و این نامه را میخوانی به چه ورزشی علاقمندی و مثل الان هنوز تب فوتبال اینقدر فراگیر است یانه و خودت هم علاقه خواهی داشت یا نه ولی به هرحال وضعیت الانمان این است که فوتبال پر طرفدارترین ورزش کشور است و همه نسبت به نتایج آن حساسند، دو روز پیش از لبنان باختیم، تیمی که تا الان حتی یک گل از آن هم نخورده بودیم و همه ناراحت و عصبانی هستند، دیروز در رادیو یک نفر که تماس گرفته بود آنقدر ناراحت بود که در انتهای صحبتش گریه کرد و فریاد زد.

گل تیم لبنان را بازیکنی به نام "عنتر" زده است، اسم جالبی دارد ،اگر علاقه به داستان کوتاه داشتی، یک نویسنده معروف ایرانی داستانی دارد با نام "عنتری که لوطی اش مرده است" اما علی الحساب این "عنتر" که به ما گل زده، لوطی اش که همان مربی آلمانی تیم لبنان است هنوز زنده و سرحال است و خیلی هم خوشحال.

جالب است که همه در حد برکناری مربی معروف تیم ایران اظهار نظر میکنند و به هیچ چیز جز برکناری او راضی نمیشوند اما مشخص است که پشت این اظهار نظرهای تند و تلخ و حس تحقیری که همه داریم، خشم فروخورده ای است که برای ابرازش فوتبال بهانه شده است، نمیدانم نتیجه رفتارهای ملتی تا این حد سرخورده و خشمگین و تحقیر شده که نمیتواند بجز در مسائلی مانند فوتبال ، این خشم خودش را بیان کند چه میشود و شاید نباشیم که ببینیم ولی حتما تو و همسالانت خواهید بود و میبینید که با تحقیر یک ملت و تصمیم گیری بجای ایشان کاری درست نمیشود و تا این موضوع حل نشود در یک دور باطل خواهیم بود،ۀ

به امید روزهای بهتر

بابا