سلام دختر گلم که الان داری خواب هفت پادشاه را میبینی؛

مامان رفته مجلس دعای "آقا جان"، خدا بیامرز. من هم گفتم یک نامه برایت بنویسم در مورد چیزی که این روزها خیلی ذهنم را مشغول کرده. راستش این روزها من خیلی به این فکر میکنم که تو باید چجوری بزرگ شوی! تعجب نکن، منظورم این است که نمیدانم باید تو را طبق عادتهای رایج در مورد "یک دختر خوب" که رسما مطرح و تبلیغ میشود ، بار بیاوریم یا اینکه بدون توجه به آنها، مشکل اینجاست که بدون توجه به آنها، ممکن است برچسب هایی بخوری که خوشت نیاید یا رفتارهایی را تحمل کنی که لیاقتت نیست.

مشخصا در مورد حجاب نمیدانم باید به تو چه بگویم، این روزها که با مقنعه و مانتوی مدرسه بیرون میروی ، خیلی خوشگل و ماه میشوی اما نمیدانم وقتی بزرگتر شدی باید مجبورت کنم که در جاهایی غیر از مدرسه هم همین جور لباس بپوشی یا نه.

راستش فقط از یک چیز مطمئنم و آنهم اینکه رعایت مسائل اخلاقی، بدون اینکه فرد بخواهد، و ارزشمند بودن آنرا قبول داشته باشد، مثل تفاوت گل طبیعی است با گلهای مصنوعی است که ممکن است خیلی زیبا باشند و حتی در نگاه اول ، مشخص نباشد که مصنوعی هستند اما هیچ بو و خاصیت و طراوتی ندارند ؛ اما نگرانم که این دیدگاه در جامعه ای که روز به روز دارد ، قشری تر و عصبی تر میشود ، روزگار سختی برایت درست کند، کاش وقتی که بزرگ میشوی جامعه ای داشته باشیم که افراد بتوانند هر طور که دلشان میخواهد ، لباس بپوشند و نوع پوشش هیچ فردی ، باعث برچسب زدن دیگران به او نشود  و اساسا از روی لباس و ظاهر افراد در مورد ارزشمند بودن آنها قضاوت نشود.

خوش بخوابی

بابا