سلام دختر گلم

این روزها دور و برم پر شده از خبر مرگ والدین دوستان و همکارانم، مرگ پدر دو تا از همکارانم در شرکت و مادر یکی از دوستان دوران دانشگاه در 10 روز گذشته دوباره موضوع مرگ را برایم زنده کرد، هرچند شاید زنده ترین موضوع در زندگی انسانها همین مرگ باشد اما بعضی وقتها آدم یادش میرود که چقدر این موضوع پررنگ است. موضوعی که هنوز حتی دقیقا نمیدانیم چطور اتفاق می افتد چون یکی از مسائلی که هنوز دانشمندان نتوانسته اند حل کنند این استکه :"چرا میمیریم؟" یعنی چه اتفاقی می افتد که مغز به قلب فرمان میدهد که دیگر نزند یا ریه دیگر تنفس نکند و .... ظاهرا هنوز دانشمندان متوجه نشده اند که به چه دلیل بدن تصمیم میگیرد که به فعالیتهای خودش ادامه ندهد و در حالیکه منطقا میتواند کارش را ادامه دهد، آنها را متوقف کند و دارند روی این موضوع کار میکنند تا شاید اگر این موضوع را رمزگشایی کنند، بتوانند فرمولی برای عمر طولانی تر انسان پیدا کنند.

هر بار که کسی از نزدیکان میمیرد، آدم ناخود آگاه به این فکر می افتد که تا کی فرصت دارد .... و من هر بار به این فکر میکنم که "حالا که نمیشود تا همیشه زنده ماند ،کاش میشد لااقل زمان پایان را خودمان انتخاب کنیم."

برایت آرزو میکنم که تا هر وقت که خودت دوست داری، زنده باشی و خوش باشی و سلامت.

بابا