سلام دختر گلم

مدتی است با تحولات اقتصادی و سیاسی و دورنمای رشد بورس، "بورس بازی" و وقت گذرانی در سایتهای مرتبط با آن و ارسال و دریافت ایمیلهای مرتبط با این موضوع، بدجوری در شرکتمان همه گیر شده است تقریبا سر ناهار بین همه صحبت از مسائل بورس (خصوصا قیمت سهام شرکت مادر) و قیمت ارز و سکه و طلاست. خیلی از همکاران حتی در جلسات که شرکت میکنند ، مدام از موبایل دارند بورس را رصد میکنند (بگذریم که عامل اصلی این است که در جلسات حرفهای مهمی زده نمیشود و وقت زیادی از جلساتمان به بطالت میگذرد و در واقع ایشان دارند جلوی هدر رفت وقتشان را هم میگیرند!)

چند روز پیش یکی از همکاران ماجرای جالبی را برایم تعریف کرد، میگفت: " یکی از همکاران را میشناسم که با او رفت و آمد خانوادگی کمی هم داریم، روزهای زیادی را اضافه کار میماند و همه اش از زیادی کار و اینکه وقت ندارد تا به خانواده اش برسد، شکایت دارد وقتی به خانه میرود هم آنقدر خسته است که بعضی وقتها جلوی تلویزیون خوابش میبرد . حتی همسرش هم از این وضعیت شاکی است ولی این همکارمان میگوید که به خاطر زیاد بودن کارش مجبور است که بماند والا به کارهایش نمیرسد. اما یکی دو روز پیش که صحبت از سهام شده بود، به من گفته است که کلی خرید و فروش میکند و بعد از ظهرها که کارش کمتر است روی این موضوع وقت میگذارد، برنامه مخصوص خرید و فروش هم روی سایتهای کارگزاری هست و استفاده میکند، حتی قسمتی هست که بطور مجازی برای خودش سهام میگذارد و خرید وفروش میکند تا یاد بگیرد (یعنی بدون دادن پول و فقط برای یادگیری مثلا خرید و فروش میکند و میبیند سود کرده یا ضرر تا یاد بگیرد) البته بعدش مشخص شد که حدود 15 تا 20 میلیون تومانی هم در سرمایه گذاری کرده و چندین سهم خریده و هر روز آنها را مونیتور میکند و ..."

من بعد از شنیدن این ماجرا ، بیشتر از اینکه برای شرکت دلم بسوزد که اینطور از وقت و اضافه کار و اینترنت رایگانش سوء استفاده میشود، دلم برای آن همکارمان و خانواده و همسرش سوخت که به چه بهایی دارد در بورس فعالیت میکند!

مدتی قبل یکی از همکارانمان کلا کارش را رها کرد و رفت که کاملا در بورس فعالیت کند. به نظرم او کاری درست و اخلاقی انجام داد، حداقل از وقت و پولی که باید صرف کارهای شرکت میکرد، برای بورس هزینه نمیکند و وجدانش آسوده است؛ البته من هم شاید چون بلد نیستم و سودهای کلانی که در اینکار هست را نچشیده ام ، چنین فکری میکنم. اگر خودم هم بلد بودم احتمالا خیلی ککم نمیگزید که در وقت کاری روی این موضوعات وقت بگذارم و سودش را ببرم! وقتی شرکتی خودش این امکانات را برای پرسنلش فراهم کرده و نظارتی هم ندارد و ضمنا با دادن سهام شرکت مادر همه را به اینکار آلوده کرده است، چرا باید کسی مثل من نگران این باشد که افراد دارند از امکانی که برایشان ایجاد شده است، استفاده میکنند؟

نمیدانم، ولی حتی اگر موضوع اخلاقی اش را در نظر نگیریم ، اینکه آدم اضافه کار بماند و برود آمار سهام هایش را ببیند و بعدش در خانه ارتباطش با خانواده اش کمتر شود و... به نظرم نمی ارزد.

از نظر مدیریتی هم من در این جور مواقع بیشتر سهم شرکت و سازمان را میبینم تا سهم افراد را ؛ یعنی از دو حال خارج نیست:

یا شرکت مخالف این است که افراد در وقت کاریشان به امور سهام داری شخصی شان بپردازند یا موافق است؛ اگر مخالف است و می آید این امکان را برای همه فراهم میکند و اجازه استفاده از اینترنت رایگان و موبایل هوشمند و ... را هم میدهد، برای افراد هم به اندازه کافی کار تعریف نمیکند و ارزیابی هم ندارد که ببیند کجا کم کار هستند و کجا پرکار ، مشکل خودش است که برای اجرای سیاستی که دارد هیچ فکری نکرده است، نه فرهنگ این را جا انداخته که افراد وقتشان را به این صورت نگذرانند و نه با امکانات سخت افزاری و نرم افزاری جلوی اینکار را گرفته است بنابراین ناراحتی و نگرانی اش از اینکار بیهوده و فقط "غرغر الکی" است؛

اما اگر خودش هم با این موضوع مشکلی ندارد که نفرات در وقت کاری و حتی اضافه کاری بتوانند به این امور برسند، روز خوشبختی سازمان است و میتواند به خودش ببالد که توانسته اینطور فراگیر افراد را با استراتژیهای خودش همراستا کند چون نفرات دارند در راستای استراتژی سازمان به برنامه های شخصی خودشان میرسند! و برای یک سازمان متعالی چه از این بهتر؟

امیدوارم تو در محل کارت به آن اندازه کار داشته باشی و کارت را هم دوست داشته باشی که نخواهی از امکاناتی که در اختیارت هست به این صورت استفاده کنی، از نظر من حتی اگر سهم سازمان را در این موضوع بیشتر از سهم شخصی افراد بگیریم، باز هم مسئولیت اخلاقی تو آنقدر میماند که به این موضوع فکر کنی و ببینی کاری که میکنی درست است یا نه.

بابا