سلام بابایی

امشب میخواهم از چیزی برایت بگویم که معمول نیست کسی از آن حرف بزند ولی خب تو خیلی دوست داری که با آن شوخی کنی و به نظرم باید برایت بگویم تا بعدها که خواندی حسابی به آن بخندی.

اما ویژگیهای این "چیز" از دیدگاه تو اینهاست:

  • به هیچ وجه حاضر نیستی آنرا از دست بدهی. یعنی تا وقتی که کار به دعوا و داد و بیداد من و مامان نرسد، ولش نمیکنی! بعید است که خیلی دوستش داشته باشی ولی خب اصلا حاضر نیستی به این راحتی ها و تا لازم شد، از دستش بدهی و هزار بازی در می آوری که بگویی اصلا آنها وجود ندارند که تو بخواهی از دستشان بدهی.
  • خیلی برایت خنده دار است یعنی هر نوع شوخی که با آنها میشود یا کسی از آنها حرف میزند، برایت خنده دار است و هر شب یک داستان خیلی خنده دار برایت این است که "درد و دل خنده دار" در مورد همین موضوع داشته باشیم  یعنی من داستانهای خیالی از اینکه برادر کوچکت چطور این "چیزها" را در جاهایی که نباید و نشاید ( مثل سالن سینما، میز غذاخوری، مهمانی و ...) بصورت ناگهانی از دست میدهد و تو کلی میخندی و میروی برای مامانت هم تعریف میکنی.

این "چیزها" چیزی نیستند جز "جیش و پی پی" که تا به جایی نرسد که نتوانی نگهشان داری ، اصلا دستشویی نمیروی و تا قبل از ریختنشان هم با شدت و حدت تمام میگویی که نداری و ما اشتباه میکنیم که فکر میکنیم تو آنها را داری! آخر مگر میشود کسی صبح که از خواب بیدار میشود دستشویی نرود یا مثلا 3 روز پی پی نکند !! هرچه میگوییم که برایت بد است و ممکن است مریض شوی ، گوش نمیکنی و لج بازی میکنی.

دوتا دعا برایت میکنم یکی اینکه واقعا این رفتارهایت مشکلی برای سلامتی ات ایجاد نکند و ضمنا بچه ات همین بازیها را سرت بیاورد تا بفهمی که ما چه میکشیم با این کارهایت.

بابا