سلام دختر گلم

امروز بعد از ظهر که آمدم، دلم گرفته بود ولی وقتی اصرار کردی که ببرمت پارک، قبول کردم و حرکت کردیم.

وقت اذان بود و در راه، بلندگوی مسجد "الرضا" قرآن پخش میکرد و این آیه را خواند "وَیُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْکِینًا وَیَتِیمًا وَأَسِیرًا" (سوره انسان /8) نمیدانم چرا ناگهان این به نظرم رسید که چقدر این آیه در شرایط فعلی میتواند مصداق داشته باشد:

آنطور که در مدرسه به ما یاد داده بودند و امشب هم قبل از نوشتن این نامه در اینترنت جستجو کردم ، در مورد شان نزول این آیه تقریبا بین اهل سنت و شیعه اتفاق نظر وجود دارد که این آیه در شان خانواده امام علی و دختر پیامبر اسلام وارد شده است که به دلیل مریضی فرزندانشان نذر میکنند که سه روز روزه بگیرند و وقتی که بچه ها خوب میشوند اینکار را میکنند اما سه روز متوالی که روزه بوده اند، هنگام افطار ابتدا یک فرد مستمند ، شب بعد یک  یتیم و شب سوم یک اسیر به در خانه آنها می آیند و درخواست کمک میکنند و خانواده امام علی هم غذایشان را به آنها میدهند و خودشان با آب افطار میکنند. شب سوم ، امام علی دست فرزندان را میگیرد و به خانه پیامبر اسلام میرود و ایشان که حال آنها را می بینند به گریه می افتند و بعد هم این آیه و آیات بعدش نازل میشود.

در این داستان چند نکته وجود دارد که امشب ناگهانی برایم پررنگ شد:

  1. این ماجرا مربوط به زمان حکومت پیامبر اسلام است که حکومتی مشروع داشته اند و بنابرای افرادی که اسیر بوده اند حتما مستحق آن اسارت هم بوده اند و ظلمی به آنها نشده بوده که امام علی و خانواده اش با اینکار به یک مظلوم کمک کرده باشند.
  2. با فرض اینکه آن "اسیر" یک فرد مستحق اسارت بوده (یعنی با آنهمه دل رحمی و عطوفتی که پیامبر اسلام داشته ، باز هم اسیر بوده و آزاد نشده است) کمک به او و سیرکردن شکمش تا این حد که برای بزرگداشت آن یک آیه نازل شود ، اهمیت داشته و یک کار عادی یا یک بخشش از روی ترحم و ... نبوده است.
  3. وقتی پیامبر از این موضوع مطلع میشوند هم پرخاش نکرده اند که "اسیر، باید در اسارتش درد و رنج بکشد تا آدم شود و اینکار شما باعث شده که درد و رنج اسارتش کمتر شود و بنابراین برخلاف حکم من رفتار کرده اید"

این روزها که شنیده ام چند نفر به خاطر کمک به خانواده افرادی که در بندند ، گرفتار شده اند و به این اتهام باید از خودشان دفاع کنند، ناگهان این نکات به نظرم رسید.

البته در زمان پیامبر اسلام ، زندان وجود نداشته که گناهکاران و اسیران را زندانی کنند ولی آیا حتی اگر زندان هم وجود داشت ، و خانواده یک زندانی گناهکار در خانه امام علی را میزد و درخواست کمک میکرد، امام در را به رویش میبست؟  یا اگر به آن خانواده کمک میکرد ، بعدش پیامبر او را سرزنش میکرد؟ بعید میدانم.

بابا