سلام بچه های گلم

کاش  میشد ....

چند روز پیش همسرم میگفت که وقتی به پرنیان گفته که برای مهمانی ، کدام لباس را بپوشد ، برگشته و خیلی صریح گفته که :"زندگی خودم است و میخواهم آن یکی لباس را بپوشم" بگذریم که یک بچه 8 ساله چه میفهمد که این جمله یعنی چه و اصلا جایش اینجا هست یا نه و باز هم بگذریم از این بچه های این زمانه که خیلی جلوتر از سنشان میفهمند و حرف میزنند.
اما یک لحظه نظرم به این جلب شد که :
 این جمله را  که "این زندگی خودم است و فقط به خودم مربوط است" را فقط بچه ها به پدر و مادر ها میگویند و  نه پدر و مادرها به بچه ها.... مگر پدر و مادرها نمیتوانند این جمله را به بچه هایشان بگویند؟
دیدم که نه ، پدر و مادرها نمیتوانند این جمله را بگویند و نمیگویند .... نمیگویند که چقدر برای این زندگی بچه هایشان (که فقط به بچه هایشان مربوط است!) از خوشی های زندگی خودشان گذشته اند ..... دیدم از وقتی که بچه شان به دنیا می آید ، دیگر "فقط برای خودشان" زندگی نمیکنند که حالا به آنها بگویند " این زندگی خودم است و فقط به خودم مربوط است" .... برای همین است که نمیگویند.
کاش میشد ، زندگی پدر و مادرها هم فقط به خودشان مربوط باشد....
سلامتی همه پدر و مادرهایی که زندگی شان "فقط به خودشان" مربوط نیست.
بابا