خدایی که آنها را آشتی نمی دهد.

سلام پرنیان عزیزم

امشب میخواهم از یکی از بزرگترین دغدغه های ذهنی خودم برایت بگویم. یادت هست که گفتم دارم کتاب "دنیای تئو" را میخوانم؟ جایی از کتاب که عالمان 3 دین یهودی و مسیحی و اسلام دارند با هم بحث میکنند و هیچیک حرف دیگری را قبول نمیکند، "تئو" که از بحث کردنشان خسته شده است به عمه اش میگوید :"دارم به خدایی فکر میکنم که آنها را با هم آشتی نمیدهد" و این یکی از بزرگترین سوالات فلسفی من است که چرا خدا با آنهمه قدرت و مهربانی وقتی میبیند در مورد خودش تا این حد کینه و بدفهمی بین طرفدارانش هست و بخاطر این کینه و بدفهمی چه خونها که ریخته نمیشود و چه ظلمها که نمیکنند،  کاری نمیکند که لااقل در این یک موضوع با هم نزاع و اختلاف نداشته باشند.

چقدر خوب بود اگر میتوانستم از خود خدا این سوال را بپرسم که این کدام مصلحت است که نمیگذارد کمی ، و فقط کمی، از آن قدرت لایزال را در این راه مصرف کند و دنیا به جای بهتری تبدیل شود؟ گیریم که بعضی انسانها که در این شرایط میتوانند به منتها الیه خوبی و خداگونگی برسند، از آن محروم شوند آیا نمی ارزد که در عوض محروم شدن این عده معدود ، تعداد زیادی انسان متوسط و معمولی ، زندگی آرامتر و انسانوارتری داشته باشند؟

کاش میشد بجای کسانیکه خودشان را نماینده خدا میخوانند، خود خدا جواب میداد... کاش میشد.

بابا

/ 2 نظر / 2 بازدید
الهه

ای کاش میشد....

پریا

خب عقیده دارم خدا چیزی کم نذاشته یهودیت و مسیحیت و اسلام هر کدوم به معنای واقعی حتی ، تنها اسم هایی اختراع بشر هستن مث اینکه سیب در هر زبان و فرهنگ اسم خاصی داره اما اصل یک چیزه این دعواها برای مومن واقعی بی معنیه. خداوند شبهه ای باقی نگذاشته. اگر ما گرفتاریم بخاطر ندانستنه. مطمئن باشید که دین یک چیز هست و اون هم اظهر من الشمس خواهد بود اگر ما تمایل به دانستن داشته باشیم